Mees schrijft vanaf 19 mei 08

Mijn dag vandaag zag er zo uit.

19 mei

We gingen naar de rijst velden,

maar we waren te moe toen.

Toen ging ik de entreetoets maken.

Ik vond de entreetoets heel makkelijk.

Ik deed het onderdeel rekenen.

Toen gingen we `middags eten

in een warung die heet tante lies.

Een warung is een klein soort restaurantje aan de weg.

ik heb een tosti gegeten.

niet lekker.

de soto van mijn moeder was lekkerder.

soto is een soep met:groente,kip,rijst,

daarna had ik gezwommen.

we zwemmen altijd in het hotel om de hoek.

toen ging ik naar een restaurant. Het restaurant heette Monica’s

Hier at ik chicken and French fries. Het menu is vaak in het Engels.

De eigenaar gaf ons een cadeautje omdat we een van zijn weinige klanten waren.

toen kwam ik thuis en ging slapen.

groeten van mees

Bericht van Mees 25 mei 08

we gingen op staan.

toen gingen we naar het water kasteel.

Het was het zwembad van de Sultan rond 1921.

Als hij een bloemetje naar beneden gooide, de eerste vrouw die aan het zwemmen was die het bloemetje pakte die mocht samen met de Sultan zwemmen.

De Sultan had 9 vrouwen.

Nu heeft de Sultan een ander paleis.

De Sutan heeft nog een zekere macht in en rond Yogya.

Maar de regering van heel Indonesië zit in Jakarta.

en daarna gingen we naar de vogeltjes markt.

en toen zagen we hele lieve dieren.

ik mocht een banji vast houden.

dat is een soort eekhoorn.

en een hond het was een pup.

er waren ook konijntjes.

De volgende dag gingen we naar het strand het was 2 en een half uur rijden.

De mensen die op het strand waren droegen geen badpakken maar gingen aangekleed zwemmen.

zie de foto’s op Flickr.

we gingen daar ook eten.

We aten zittend op de grond.

we aten nasi goreng special. Het was erg pikant.

toen we thuis waren was het 10uur.

van Mees 25 mei

Bericht van Ellen:

We gingen met de taxi (met chauffeur) naar het strand.

De taxi werd in een dag ook veel duurder omdat de brandstof prijzen met 30% verhoogd werden. Een heel issue hier. Het wordt hier voor de mensen veel te duur.

de benzine(diesel) prijs was ongeveer 4000 rp en nu is het 6000rp (ongeveer 42 ct ).

De laagste inkomens (de meeste mensen in Indonesië) moeten rondkomen van ongeveer 500.000 rp per maand (0ngeveer 35 €). Eten in een warung (eet ruimte) kost al gauw 6000 rp per bord) (10.000 rp is ongeveer 0,70 eurocent).

De middenklasse (een kleine groep leeft van 1000000 rp en dan is er een kleine groep erg rijke mensen.

Voor ons Westerlingen is het land dus spot goedkoop. Dat merk je dus ook aan de Westerse handelaren in van alles en nog wat, wat dit land te bieden heeft.

Maar ik vraag me wel af hoe het ooit beter kan worden voor de gemiddelde Indonesiër.

De prijs en leef verhoudingen liggen zo ver uit elkaar dat uitbuiting toch wel heel gemakkelijk wordt. Bescherming door regering en buitenlandse organisaties lijkt mij een noodzakelijke inspanning.

zo verkopen ze hier benzine langs de weg aan motoren.

Er zijn ook gewone benzine pompen

7 juni 2008

Wij zijn naar de Merapi geweest. Dat is de actiefste vulkaan van de hele wereld.

We gingen om 3 uur midden in de nacht opstaan. Om half vier hadden we een uitleg over onze tocht van de gids. Daarna liepen we door de straten van het dorp Kaliuran naar het bos.

Kaliuran is een dorpje aan de voet van de vulkaan Merapi. We liepen met zaklantaarns door het bos. De gids had uitgelegd dat we zo dicht mogelijk bij de vulkaan zouden gaan. We zouden ook in de “dangerous zone’ gaan. Daar mogen mensen alleen in als ze met een gids gaan. Het was heel spannend. In het bos kon je niets zien en de paden waren erg hobbelig en soms stijl. We waren met 14 mensen. 5 Fransen, 1 Indo, 2 chinezen, 4 Hollanders ( wij dus) en de gids Christian en zijn broer. We werden na een tijdje wel erg moe want we moesten 1 en een half uur naar boven lopen door moeilijk begaanbaar gebied. Toen we boven waren hadden we heel veel foto’s gemaakt van de Merapi. Er kwam allemaal rook uit, maar dat is normaal voor een actieve vulkaan. Er zijn 4 alsrmcodes om gevaar aan te duiden. Code 1 is: de vulkaan is niet actief. code 2: de vulkaan is actief maar rustig. code 3: de auto’s staan klaar in het dorp om alle mensen te evacueren. alarmcode 4: is wegwezen.

In 2006 was er code 4. de vulkaan barstte uit. Er kwam een HOT CLOUD. Dat is een hele hete wolk van 400 graden C. De lava is 500 tot 900 graden Celsius.

De mensen uit het dorp hebben zo hun eigen intuitie of de vulkaan gaat uitbarsten of niet.

Veel mensen uit het dorp leven van de vruchtbare grond op de vulkaan. Ze gaan er bv gras snijden voor hun koeien. Ze hebben toestemming om in het verboden gebied te gaan. Ze merken dan aan het blaffen van hun honden of er iets aan de hand is. de honden blaffen naar de vulkaan. de vogels die op de berg wonen, vliegen van de berg af en de slangen komen uit de grond gekropen omdat de grond de warm wordt. Onder de grond zit de grote magma kamer. Die bij een opkomende uitbarsting ook gaat rommelen.

Wij liepen hier gelukkig in een rustige tijd, hoewel de vulkanologen zeggen dat hij ieder moment kan gaan uitbarsten. Iedere 2 jaar is er een kleine uitbasting (die het dorp niet bedreigd) en iedere 5 jaar een grote ( alarmcode 4 dus).

Toen we aangekomen waren op het verste punt waar we mochten komen was de Merapa nog best ver weg (zie de foto’s) de gids ging allerlei verhalen vertellen ( veel mythes). Een van de verhalen is dat er in de Zee een Koningin woont die heerst over de zee. In Yogya woont een Sultan. De koningin gaf een geschenk aan de Sultan en ze vroeg hem dat op te eten. Je zou dan onzichtbaar worden. De Sultan durfde dat niet en gaf het eetbare geschenk aan zijn tuinman, die at het. Die werd heel groot en daarna onzichtbaar. De onzichtbare is nu de koning van de Merapi en heeft dus zijn koninkrijk in de Merapi. De koning zorgt nu voor de mensen door de vruchtbare aarde maar ze moeten hem niet boos maken.

Na alle verhalen wachten we nog een tijdje tot we weer terug gingen. we zagen een mooie zonsopgang en het werd zelf fris. De terug weg was veel makkelijker en erg mooi. we liepen hele stukken door het leek wel echt oerwoud. Om kwart voor 9 ’s ochtends waren we weer thuis en kregen in het Hostel een groot ontbijt.

een avontuur van Mees, Teide ,Ellen en Maarten

20 juni

Mees schrijft:

08 20 juni Yogyakarta

Hoi daar ben ik weer.

Ik ben al weer heel wat mee gemaakt zins de laatste keer dat ik schreef.

Ik ga jullie wat vertellen over mijn nieuwe huisdier.

Het is een bajing dat is een soort eekhoorn.

Hij heet Bob.

Hij eet alleen maar fruit.

En ik ga nu wat vertellen waar ik hem vandaan heb.

Ik ging bij Benny achter op de motor me vader met de fiets.

We kwamen aan bij de vogel markt.

Ik wist direct waar het was.

Ik was namelijk al een keer wezen kijken.

Nu kocht ik de bajing die ik het leuks er uit vond zien.

Hij koste 105.000 rp hier voor kreeg ik een kooi en eten er bij.

We namen de bajing mee op de motor en de bajing op mijn knie.

Toen we thuis waren gingen we kijken naar een anderen kooi.

Ik ging toen de kooi inrichten.

Hij houdt van lapjes in zijn kooi.

Bob is een hele goeie klimmer, hij kietelt ongelofelijk.

Hij is 3 maanden oud en nog heel klein.

Na een jaar is hij zo groot als een groot konijn.

post van Mees

6 july

Eigenlijk zouden we deze tocht al op 19 mei maken maar het werd 5 july.

We zitten in een van de vruchtbaarste gebieden van de wereld (vanwege de lava).

Mees schrijft:

we fietsten

naar de sawa’s.

Daar mochten we rijst planten.

Heel vies want we moesten de rijst planten in de modder.

Daar naast zagen we ook pinda planten.

Daar na hadden we helemaal erge modderpotten.

En half uur later kwamen we bij een bakstenen fabriek.

Daar mochten we zelf bakstenen maaken.

Daarna gingen we naar een rijstpel- fabriekje.

Dat is een fabriekje waar ze het vlies van de rijst.

Af slijpen dat gebeurd met een machine die oorverdovend lawaai maakt.

Toen gingen we tempé maken bij.

Een klein oud vrouwtje die tempé maakte.

Tempé maak je van gefermenteerde soja bonen.

We gingen naar een bank dan denk je zeker waar je geld haalt.

Dezen bank was net iets anders dan je denkt. Je geeft een koe aan de mensen (van de bank)

En daar krijg je geld voor.

Toen gingen we ook kroepoek maken.

Allen het was al klaar jammer maar we kregen ook wat mee.

Dan konden we het zelf maken.

Het was een leuken tocht.

En ook heel leerzaam.

Groeten van Meesie !!!!!!!!

*